اول از همه يه عالمه ببخشيد برای اينهمه غلط تایپی. خودم می دونم که خيلی زشته اما واقعا يادم رفت متنمو چک کنم.

و بعد بازم يه عالمه البته از نوع تشکر برای اينهمه اظهار نظر. شرمنده فرموديد.بازم ممنون.

و اما اصل مطلب. می خوام براتون يه شعر گونه خوشگل بنويسم تا هم جوابی به يادداشت خودم باشه و هم شما هم مثل من از خوندنش حظ کنيد:

همه چيز گاه اگر تيره می نمايد...

باز روشن می شود زود

تنها فراموش نکن اين حقيقتی است:

بارانی بايد، تا که رنگين کمانی برآيد

و ليموهايی ترش تا که شربتی گوارا فراهم شود

و گاه روزهايی در زحمت

تا که از ما ، انسانهايی تواناتر بسازد.

خورشيد دوباره خواهد درخشيد، زود

خواهی ديد. 

(انشاء الله همه يه روز خواهيم ديد)