یک ماه سادگی، روراستی با خود و خدا ، نگاه های از سر مهر، صبر، سکوت، اشک شوق و عاشقی گذشت.

یه ماه رمضان دیگه رو هم گذروندیم. همیشه آخر این ماه که می شه حسرت می خورم. از تموم شدنش، از لحظه هایی که از دست دادم، از فرصت هایی که برای نزدیک تر شدن به خدا و دیدن چهره مهربونش داشتم و استفاده نکردم و از مهمونی که چقدر زود تموم می شه.

هر سال به خودم می گم نمی ذارم سال دیگه حسرت بکشم. قدرش رو می دونم. اما...

امسال هم دارم حسرت می کشم. اما ته دلم یه شوق دارم که شاید این ماه رمضان آخرین ماه رمضان عمرم نباشه و سال دیگه جبران کنم.

سال دیگه...

عيد همتون مبارک!