چند روز بيشتر به ماه رمضان نمانده. هميشه اين روزا يه حال و هواي ديگه اي داره و جالب تر اينكه همه همين حال رو دارن. هر چند ما بچه هاي دهه 60 ماه ؛ رمضان رو با خاطرات زمستون و پائيز و آش و حليم خوردن به ياد مي ياريم . امسال كه اين ماه قسمتيش توي تابستونه گيجم كه ماه رمضان تابستوني چه شكليه! اما حتما اونم براي خودش يه حال و هواي خاصي داره. يه چيز ديگه هم هست. اينكه گرما روزه داري رو سخت تر مي كنه و حالا مائيم و يه امتحان سخت روزه داري كه حتما آخر ماه و روز عيد برامون كلي تجربه و شيريني داره اگر كه سربلند بيرون اومده باشيم.

منو يادتون نره. دلم مي خواست امسال و توي اين روزا مكه بودم اما چه فرقي مي كنه؟ مقصود توئي كعبه و بتخانه بهانه ....

سحر و و قت دعاي سحر و افطار و اون لحظه هاي روحاني كه از شور و شوقش اشك به چشم آدم مي ياد، ياد همديگه باشيم . ما به هم محتاجيم...