کسی همچین جایی سراغ داره؟

دلم می خواد برم یه جنگلی، دشتی ، بیابونی که هیچ کس نباشه . چادر بزنم. یک هفته حداقل بمونم. نه لپ تاپ داشته باشم و نه رادیو و تلویزیون. یه عالمه کتاب ببرم. دراز بکشم و توی سکوت کتاب بخونم. بی دردسر.

فکر کنم، دعا کنم و بلند بلند گریه کنم. راه برم و خلاصه خودم باشم و خودم.فکر می کنم بعد از این یه هفته آدم دیگه ای باشم.

نمی دونم شاید بازم همینی باشم که هستم. فقط اینو می دونم که الان به یه همچین چیزی نیاز دارم. سکوت و تنهایی.

/ 5 نظر / 7 بازدید
شهین غمگسار

وقتی این طوری میشم تو دنیای خودم فرو می رم و سکوت و تنهایی رو پیدا می کنم

مهران

سلام.مرسی که سر میزنی. بودنش که هست.اما اگه خواستی همچین کاری بکنی حتما اول با یه آدم باتجربه این کار رو بکن.اما امیدوارم بودن این کار هم دلتنگیهات رفع بشه و ... به روزم بیا پیشم

محسن داودی

یه روز حسرت یه بیابون رو داشتم که برم توش فریاد بزنم تا خودمو خالی کنم .. در همون حال ترس عجیبی منو احاطه کرد ... که نکنه پا شم برم و اون لحظه که اونجا هستم فریادم نیاد .. بذار همین حسرته بمونه که یه امیدی به جایی برای آرامش داشته باشی

نسیم

سلام یگانه جونم....جالبه...همین دیشب داشتم به کویان می گفتم که همچین چیزی دلم می خواد....مثه اون تژه ای که رفتیم تو راه بین خرم آباد و بروجرد....یادت که هست؟