مبارزه هر قدر صعب، صعود را ادامه بده. شاید قله در یک قدمی تو باشد

پریروز خبری از  تلویزیون پخش می شد درباره یک گروه کوهنوردی که به دو قله بلند در قطب جنوب صعود کرده بودن. اون هم در دمای ۵٠ درجه زیر صفر و در عرض ۶ هفته.

تصاویرشون خیلی جالب بود. ریش هاشون یخ زده بود و خودشون هم از سرمای غیر قابل تحمل اونجا می گفتن اما چشماشون برق می زد و وقتی هم به قله و اون لحظه باشکوه رسیده بودن می گفتن که خیلی خوشحالن و هیچ چیز نمی تونسته اینطوری خوشحالشون کنه.

فکر کردم خوش به حالشون. هیچی چیز توی این دنیا زیباتر از رسیدن به آرزو نیست. آرزو ،هدف یا به قول پائولو کوئلیو افسانه شخصی.

اما همون موقع پیش خودم گفتم چرا ما اینقدر ترسوئیم که نمی تونیم دنبال این آروزها و افسانه های شخصی بریم. یه نگاه به همون فهرست آرزوهام این واقعیت رو خیلی خوب به روم میاره. کارهایی که با یه کم تلاش می تونستم انجامشون بدم. اما ترسیدم. همیشه ترسیدم.اما اینم می دونم که همیشه حسرتشون به دلم می مونه.

اون کوهنوردها می تونستن بمونن توی خونه هاشون، جلوی شومینه ، با یک زندگی و کار مطمئن. همیشه هم برای دیگرون تعریف کنن که دوست داشتن به یه قله توی قطب جنوب صعود کنن.

اما این کارو نکردن. زدن به دل خطر .حتی ممکن بود بمیرن. اما هممون می دونیم مردن توی راه رسیدن به آرزو خیلی بهتر از زنده موندن توی زندگیه که همیشه پر از حسرت کارهای نکرده و راه های نرفته است.

کوئلیو می گه: «بارها کسانی رو دیدم که می گفتن خوشحالن و زندگی خوبی دارن. همسر،فرزند و یه کار و آینده مطمئن. اما چشماشون اینو نمی گفت. توی چشماشون غم و حسرتی بود که نمی تونستن پنهانش کنن. اونا از زندگیشون راضی نبودن و حسرت آرزوهایی رو داشتن که هیچ وقت جرات مبارزه براشون رو پیدا نکرده بودن. حتی اگه اینو به روی خودشون هم نیارن.»

طولانی شد حرفم... فقط یه دعا برای خودم و شما:

خدایا جرات خطر کردن، مبارزه کردن و حتی رنج کشیدن در راه رسیدن به آرزوهایی که می دونیم در واقع بهترین مسیر زندگی ماست و بهترین راهی که استعدادهای مار و شکوفا می کنه، بهمون بده. زود تر از اونی که بشینیم و حسرت آرزوهامون رو بخوریم.

آمین

 

* دیروز اتفاقی توی کتاب «چون رود جاری باش» کوئلیو ،خوندم که نوشته بود در هر ٣ دقیقه ٣٠٠ نفر می میرن و ٢۶٠ نفر به دنیا میان. می بینین منو و کوئلیو تله پاتی داریم چشمک

 

/ 17 نظر / 6 بازدید
نمایش نظرات قبلی
هم بازی

سلام یگانه عزیز هم بازی با شعر دومش منتظر شماست[خجالت]

بارانی

سلام يگانه عزيز [گل] من لمس مي‌کنم که اون کوه‌نوردها چقدر خوشحالن... [قلب][قلب][قلب]

فاطمه

جرات و جسارت در زندگی آغاز رسیدن است امیدوارم موفق باشی[گل]

حسام

سلام ...ممنون كه اومدين[گل][گل][گل][گل][قلب][قلب][قلب]

علی منفرد

گاهی حیا , گاهی ترس , گاهی ایمان , گاهی ... هستند که با آرزوهای ما می جنگن و ما هم همیشه این ( گاهی ) ها رو بهانه می‌کنیم تا بگیم سعی کردیم اما نشد . یگانه جان من خودم توی دنیا یه آرزو بیشتر نداشتم که فقط حسرت رسیدن بهش واسم موند و به‌خاطر این موضوع هیچ‌وقت خودمو نمی‌بخشم چون هر روز دارم از این آرزوم دورتر و دورتر می‌شم .

آزاده

امیدوارم به همه آرزوهات برسی به همه همه همش